Muntvlindertjes

Klik voor mijn nieuwste album "Straatfotografie" HIER

----------------------------

Click HERE for an English version

Naast fotografie is de tuin mijn andere tijdrovende hobby. De in oorsprong aangelegde cottage tuin veranderde vanwege het arbeidsintensieve karakter door de jaren heen in een meer gestructureerde tuin in roze, wit en blauw. Maar veel - speciaal voor de bijen en vlinders uitgezochte- wilde planten bleven. Hun zaailingen zoeken vaak zelf het plekje waar ze willen staan, maar elk voorjaar zet ik ze zonder pardon weer per soort bij elkaar.

De blauwe druifjes, die af en toe zelfs tussen de tegels staan, waren de laatste tijd nogal in trek bij de blinde bijen. Maar nu de dovenetel en de vergeet-me-nietjes bloeien kunnen ook de hommels hun geluk niet op.

Plotseling zag ik vorige week echter hele andere bezoekers op de vergeet-me-nietjes zitten. Zeker tien Muntvlindertjes (Pyrausta aurata) vlogen door de tuin en deden zich tegoed aan de nectar uit de kleine blauwe bloemetjes. Dit dagactieve nachtvlindertje is maar heel klein (spanwijdte van 10 tot 15 mm) en heeft een prachtige oranje bruine kleur met een enkele goudgele vlek op boven- en ondervleugel. De waardplant is munt, maar kattenkruid (Nepeta) en salie (Salvia) voldoen ook om eitjes op te leggen. Fotograferen van het vlindertje viel nog niet mee want ze zijn momenteel erg rusteloos en samen met de wind werd dat een echte uitdaging.

Een  blinde bij verraste me aan het eind van de dag door fotogeniek op een in mijn tuin bloeiende paardenbloem te gaan zitten. Nog net op tijd, want ik was die dag bezig geweest om al het onkruid weg te halen. Zo blijkt -in een hele andere context- ook nu weer dat “haastige spoed, zelden goed” is, want zo heb ik toch nog even deze foto's kunnen maken.

Vergroot zijn de foto's mooier. Klik daarvoor op de eerste foto.

Allemaal bedankt voor jullie reacties en lovende woorden op de foto's van mijn vorige blog "Onverwachte ontmoeting".

Groetjes, Joke

Onverwachte ontmoeting

Click HERE for an English version

De schelpen op de paden van de plaatselijke heemtuin knerpen onder mijn schoenen. Er heerst een zonnige vredige rust. In het kleine met dotterbloemen omzoomde poeltje kwaakt een eend luidkeels om zijn ongenoegen over mijn aanwezigheid te uiten. Als ik me -om de eend te fotograferen-  voor een mooier standpunt achter de dotters buk, fladdert er een groot insect tussenuit. Ik schrik net zo hard als zij. Met enorme poten klemt ze zich even later vast aan één van de stelen. Het blijkt een vrouwtje van de reuzenlangpootmug (Tipula maxima) te zijn, die -met een lengte van 4 en een spanbreedte tot 6,5 cm- de grootste onder zijn soort in Midden-Europa is.

Voorbij het poeltje staan witte, roze en lila bosanemoontjes. De kleur van de lila bloempjes (Anemone nemerosa 'robinsiana') is zo betoverend dat ik vastbesloten ben om die schoonheid fotografisch te vangen. Het licht en de achtergrond werken mee en na een paar shoots ben ik tevreden.

Terwijl ik laag bij de grond de bloemen fotografeer zie ik vanuit dit lage standpunt dat de bloeiende wilde bloemen zo één groot boeket vormen. Hier en daar staan er Kievitsbloemen tussen en boven de bloemenpracht fladderen allerlei insecten. Verlekkerd strijkt een vlieg neer op de nog ongeopende bloemen van het Daslook (Allium ursinum). Ik begrijp zijn ongeduld, maar voordat ze open zijn moeten we samen toch nog even wachten.

Vergroot zijn de foto's mooier. Klik daarvoor op de eerste foto.

Allemaal bedankt voor jullie reacties en lovende woorden op de foto's van mijn vorige blog "Gefopt door een honingbij".

Groetjes, Joke

Gefopt door een “Honingbij”

Click HERE for an English version

Eindelijk een zonnetje en niet zo koud meer. Dat dacht niet ik alleen, maar ook de insecten doken massaal op. Plotseling vlogen er vlinders, bijen en mugjes door mijn tuin, terwijl hommels ijverig nectar en stuifmeel verzamelden uit de dovenetels.

Mijn aandacht werd echter getrokken door de “bijen” op de blauwe druifjes. Ik vind het elk jaar weer leuk om een tijdje naar ze te kijken terwijl ze druk bezig zijn. Met de camera in de aanslag installeerde ik me naast het bolgewasje. Het maken van macro’s van vliesvleugeligen gaat me dit jaar al veel makkelijker af dan vorig jaar en na enige tijd had ik een aantal foto’s waar ik wel tevreden over was. Zelfs een foto van een “bij tijdens een reinigingsvlucht”, waarbij bijen hun darmen legen nadat ze de hele winterperiode niet gepoept hebben.

Eerst worden de kelkjes met de poten open gebogen..........

......waarna nectar en stuifmeel  bereikbaar is

Reiniging van de darmen.......

.......en een nieuw kelkje open buigen

Op internet zocht ik nog wat bijpassende informatie, schreef mijn blog, keek nog eens goed naar de foto’s die ik wilde plaatsen ....... en twijfelde. Voor de zekerheid vroeg ik aan een imker of dit wel een bij was. Het antwoord was duidelijk. Ggggrrrr......... Met open ogen was ik er wéér ingetrapt en had een Blinde Bij (Eristalis tenax, een soort zweefvlieg) voor een bij aangezien. Ze lijken ook zo precies op elkaar, alleen de antennes op de kop ontbraken en daardoor ging ik twijfelen. De foto’s zijn er niet minder om, alleen paste mijn tekst er niet meer bij.

De Blinde Bij kan overigens prima zien en is waarschijnlijk zo genoemd omdat hij niet kan steken. Op de foto's een vrouwtje, herkenbaar aan de ogen die -in tegenstelling tot het mannetje- niet tegen elkaar aan sluiten.

Vergroot zijn de foto's mooier. Klik daarvoor op de eerste foto.

Allemaal bedankt voor jullie reacties en lovende woorden op de foto's van mijn vorige blog "Paniek in Ganzenland". De eerste drie foto's waren het meest favoriet.


Groetjes, Joke

Paniek in Ganzenland

Click HERE for an English version

De grote Grauwe Ganzengezinnen, waarvan ik er vorig jaar omstreeks deze datum zoveel zag, was ik dit jaar nog niet in de polder tegengekomen. Hier en daar zwommen wel wat ganzen met twee kuikens, maar daar bleef het bij. Net toen ik me al af begon te vragen of de langdurige kou daar een “natuurlijke” oorzaak van was, zag ik op een heel andere plaats dan vorig jaar, de eerste grotere gezinnen. Waarschijnlijk waren de kuikens net uit het ei. De ouders zwommen wat onwennig met ze rond en de kleintjes werden dicht bij elkaar gehouden.

Het was een grijze dag en op het moment dat ik de ganzen zag, begon het ook nog eens te regenen. Fotograferen kon ik dus wel vergeten. De volgende dag scheen de zon, maar in de polder bleek het toch behoorlijk te waaien. Het poeltje waar de ganzen de dag daarvoor nog zwommen, lag vol op de wind en er was geen gans te bekennen. Enigszins teleurgesteld begon ik aan de terugweg, totdat ik plotseling in de kant van de -tussen de poelen liggende- ringsloot twee ganzengezinnetjes zag zitten.

Zo te zien trokken ze met elkaar op. Binnen een onzichtbare cirkel respecteerden ze wederzijds ieders gezinsruimte en overtreders werden met luidruchtige gegak en een naar voren gestoken kop gewaarschuwd. Alles leek rustig totdat de ouderganzen uit beiden gezinnen luid begonnen te gakken. Koppen naar voren......Paniek! Op zoek naar een lekker hapje landde vlakbij de gezinnen een Grote Zilverreiger. Luid gakkend werd het kroost gemaand om op te schieten en rennend verdwenen de gezinnetjes tussen de stoppels van het aangrenzende rietveld. Even later vertrok de Zilverreiger zonder hapje, was de rust weergekeerd en kon ik opgelucht adem halen.

Vergroot zijn de foto's mooier. Klik daarvoor op de eerste foto.

Allemaal bedankt voor jullie reacties en lovende woorden op de foto's van mijn vorige blog "Chasing the clouds". De meest favoriete foto was de laatste van de zonsondergang, direct gevolgd door foto 3, de tegenlicht opname van de wolken met weerspiegeling in het water.

Groetjes, Joke

Chasing the clouds

Al sinds mijn eerste herinneringen ben ik gefascineerd door wolken. In mijn jeugd was het leven simpel. Duur speelgoed en computers waren er niet en op mooie dagen gingen mijn moeder, broertje en ik naar buiten, de natuur in. Af en toe werd er tijdens onze wandelingen een pauze ingelast om het lekkers dat we meenamen op te eten en te drinken. Ondertussen bekeken we, zittend in het gras, de wolken en het was een sport om in die wolken figuren te herkennen. Hele verhalen verzonnen we erbij.

Since my earliest memories I have been fascinated by clouds. In my youth, life was simple. Expensive toys and computers were not common, and on sunny days, my mother, brother and I went for a walk into nature. Occasionally we took a break during our walks to eat and drink the goodies that we took with us. Meanwhile we watched, sitting in the grass, the clouds and it was a sport to discover shapes in the clouds. We made up complete stories.

Foto's 1 t/m 5: Nieuwkoopse Plassen

Waarschijnlijk heb ik aan die tijd mijn interesse in wolken over gehouden. Als je ze goed bekijkt zijn ze vaak prachtig en geen dag hetzelfde. Samen met de zon, het licht en een mooi landschap verandert de omgeving in een levend schilderij, waarvan je alleen kunt hopen dat je in staat bent om dat fotografisch te vangen. Deze fotoserie is op verschillende dagen en plekken gemaakt.

I think my interest in clouds arose in that time. If you look closely, they are often beautiful and never the same. Together with the sun, the light and a beautiful landscape the environment changes in a living painting, of which you only can hope that you're able to capture it photographically. This photo series has been made on different days and places.

Langeraar

Natuurgebied  "De Groene Jonker"

Aarlanderveen

Aalsmeer: Westeinderplassen

Vergroot zijn de foto's mooier. Klik daarvoor op één van de foto's. 

The photos are enlarged even more beautiful. Click on a picture.

Allemaal bedankt voor jullie reacties en lovende woorden op de foto's van mijn vorige blog "De Narcis en de Nimf". Van elke serie leer ik door jullie opmerkingen en tips weer wat. Soms alleen al door gewoon anders, door jullie ogen, naar mijn foto's te kijken. Alhoewel foto 3 vaak genoemd werd als favoriet, had iedereen toch een eigen keuze. Een echte favoriet is er dan ook niet.

Thanks to all my friends abroad for their spontaneous, nice comments and praising words on my last blog. I hope we keep in touch and of course I will visit you on your own blog.

Groetjes/Greetings, Joke